De magie
van Kona

Een jaar geleden lukte het hem zich opnieuw voor Kona te plaatsen, dit keer als agegroupwinnaar in de Ironman Emilia Romagna in Italië. Net als in 2021 nam hij verlof op om zich, onder begeleiding van trainer Frank Heldoorn, zo optimaal te kunnen voorbereiden. In de weken voor het kampioenschap werd het volume flink opgeschroefd: van normaal vijftien tot zestien trainingsuren per week tot 24 uur in de laatste weken voor de race.

Dit keer is Jeroen, die in het verleden aan wedstrijdzwemmen deed en sinds 2014 aan triathlon doet, beter voorbereid op de hitte. “Ik heb veel binnengefietst, zonder ventilator en met winterkleding aan. Dan zweet je je echt helemaal te pletter”, lacht hij. Ook trainde hij met een thermometer die constant zijn kerntemperatuur opmeet. “In het begin liep mijn lichaamstemperatuur al snel op naar 38.5 graden, een temperatuur waarmee je nog wel goed kunt sporten, en in de loop van de weken duurde het steeds langer voordat die waarde werd bereikt. Dat is een teken dat mijn lichaam gewend raakt aan de hitte.”

Vier jaar geleden finishte de inwoner van Utrecht op Hawaii in 9.43.18 als 29^ste in zijn leeftijdscategorie. “Ik zou het fijn vinden als ik nog iets sneller kan dan vier jaar geleden. Maar ik wil vooral ook gaan genieten. Het is fantastisch om hier met de beste atleten ter wereld te gaan racen. Ik ben heel gelukkig en bevoorrecht dat ik dat kan doen.”

In 2021 deed ze in de Ironman 70.3 Cascais in Portugal mee aan haar eerste halve triathlon en in 2025 was ze in haar eerste hele triathlon in de Ionman Vitoria-Gasteiz, ondanks dat ze in de voorbereiding tijdens een fietstraining werd aangereden, overall de snelste agegroupatlete. Het slot voor de Ironman Hawaii liet ze toen aan zich voorbij gaan.

Dit seizoen plaatste ze zich met haar derde plaats in haar agegroup  in de Ironman in Frankfurt weer voor Kona. Het aanvankelijk doel voor het WK was een podiumplek, maar haar ambities heeft ze inmiddels bij moeten stellen. “Ik voelde me voor Frankfurt sterker dan ooit. In de eerste jaren dat ik aan triathlon deed, had ik veel last van blessures, maar ik merkte dat mijn lichaam gewend raakte aan alle trainingen”, vervolgt ze. Na Frankfurt kreeg ze echter gezondheidsproblemen. “Ik herstelde niet meer na trainingen, kreeg last van pijn in mijn rug, en op een gegeven moment was de trap oplopen eigenlijk al te zwaar.”

Zes weken voor Kona werd er het RED-S syndroom (Relatief Energie Tekort in de Sport) geconstateerd. “Ik twijfelde of ik nog wel naar Hawaii moest gaan, maar ik wilde ook niet in een hoekje wegkruipen. Sport geeft me ontzettend veel plezier, dus ik ga gewoon proberen te genieten. Ik word nu begeleid door een voedingsdeskundige zodat ik genoeg voedingsstoffen binnenkrijg en ik voel me al een stuk beter. Tijdens de wedstrijd ga ik vooral goed naar mijn lichaam luisteren. Het doel was het podium, nu wil ik finishen.”

In 2020, als jongste in zijn nieuwe agegroep, wilde Peter-Johan zich opnieuw proberen te kwalificeren voor Hawaii, maar kwam de coronapandemie tussendoor fietsen. Een jaar geleden eindigde hij op het WK, dat toen in Nice, plaatsvond, als tweede in zijn leeftijdscategorie. “Dat was niet het resultaat waar ik op hoopte”, blikt hij terug op dat kampioenschap.

In Kona, wil Peter-Johan dan ook winnen. “De sfeer is heel speciaal; de mooie fietsjes en spullen, en iedereen die fanatiek aan het zwemmen, fietsen en lopen is. Ik hou er wel van, maar dit keer ben ik er echt om een goede prestatie neer te zetten”, vervolgt Dillo die zich dit jaar in de Ironman Lanzarote als winnaar in zijn leeftijdscategorie plaatste voor het WK.

“Ik geef normaal niet zo om agegroupuitslagen, maar Hawaii is een uitzondering. Daar staan toch de beste atleten aan de start. Ik heb al even gekeken wie mijn voornaamste concurrenten zijn, en ik kwam er zo al 12, 13 tegen die bij mij in de buurt zitten, dus ik moet ook reëel zijn. Als ik een goede dag heb, maar de rest is beter, dan ben ik ook tevreden.”