Lifestyle

Ironman van bijna tachtig

Leestijd: 5 min

Hans van der Linden voltooide eind juni met de Ironman Frankfurt zijn allerlaatste triathlon. De superfitte bijna tachtiger uit Leusden neemt daarmee afscheid op een hoogtepunt. “Mooier dan dit wordt het niet.”



Frankfurt 2026.

Hitte in Frankfurt

Het EK Ironman in Frankfurt zou de allerlaatste triathlon worden voor de 79-jarige Hans van der Linden, maar het was nog even spannend of de wedstrijd wel door zou gaan. Terwijl in heel Europa wedstrijden vanwege de extreem hoge temperaturen werden afgelast, ging de race in Frankfurt, het zij in ingekorte vorm, wel door. “Ik had vooraf met mijn vrouw Riet afgesproken dat dit de laatste zou zijn, dus ik ben heel blij dat de wedstrijd doorging. Natuurlijk had ik liever de volledige afstand gedaan, maar met deze temperaturen, het was 39 graden tijdens het lopen, was het niet meer dan logisch dat het fietsen en lopen werd ingekort.”

 

Hij pakte de wedstrijd, in overleg met zijn coach Frank Heldoorn, dan ook met een zijden handschoen aan. “Ik ben met een andere instelling gestart dan normaal. Ik heb alle tijden vooraf losgelaten, maar omdat ik toch de enige deelnemer in mijn leeftijdscategorie was, was dat ook niet zo heel lastig. Verder heb ik mezelf heel goed verzorgd, ik ben goed blijven eten en drinken en ik ben ook gestopt bij de verzorgingsposten om mezelf af te koelen.”

'Het merendeel van mijn tegenstanders is overleden of afgehaakt vanwege blessures, dat is de realiteit. Er is weinig tegenstand, dus meedoen aan wedstrijden gaf de laatste tijd steeds minder voldoening'

Ascheid in stijl

Met de Europese titel in zijn leeftijdscategorie 80-84 nam hij in stijl afscheid. Hans stond de afgelopen jaren ontelbare keren op het hoogste treetje van het podium. Het werd alleen steeds eenzamer op dat podium. “Het merendeel van mijn tegenstanders is overleden of afgehaakt vanwege blessures, dat is de realiteit”, vertelt Hans die half juni in Weert ook nog nationaal agegroupkampioen op de middenafstand werd. “Er is weinig tegenstand, dus meedoen aan wedstrijden gaf de laatste tijd steeds minder voldoening.”

Hans maakte de cirkel rond in Frankfurt waar hij negentien jaar geleden voor het eerst aan de start stond van een hele triathlon. “Ik heb drie keer meegedaan in Frankfurt en me drie keer gekwalificeerd voor Hawaii”, blikt hij terug. “Het leek me mooi om daar ook te eindigen voordat het echte lichamelijke verval zich gaat inzetten. Ik loop er nu nog netjes bij, niet scheef of krom, en ik hoef ook nog niet te wandelen, want dat vind ik toch mijn eer te na. Frankfurt voelde als het juiste moment.”

Hawaii 2011.

'Ik loop er nu nog netjes bij, niet scheef of krom, en ik hoef ook nog niet te wandelen, want dat vind ik toch mijn eer te na'



Samen met Riet op het podium in Frankfurt (2026).

Steun van Riet

Na jaren aan wielrennen en voetballen te hebben gedaan, werd de inwoner van Leusden op 55-jarige leeftijd door een collega op het spoor van triathlon gezet. “De fabriek waar ik werkte sloot en er was grote werkloosheid in die tijd”, vertelt hij. “Hoewel ik op van alles solliciteerde, was het lastig een nieuwe baan te vinden. Omdat ik in die tijd weinig om handen had, stelde mijn collega voor om een keer een triathlon te proberen. Zwemmen kon ik niet, maar ik besloot toch mee te gaan naar een zwemtraining van AV Triathlon in het 50-meterbad in Amersfoort. Ik haalde net één baan. Ik heb er twintig jaar over gedaan om goed te leren zwemmen, daarbij geholpen door Matthijm Wassink. Sinds zes jaar geef ik als assistent-trainer zelf ook trainingen en heb ik het gevoel dat ik het spelletje nu pas echt doorheb.”

 

In de aanloop naar Frankfurt maakte Hans soms trainingsweken van 22 uur. “Ik heb de afgelopen jaren als een prof geleefd. Ik zeg altijd: ik heb geen talent, maar kan wel heel hard werken. Daarnaast heb ik het geluk dat ik redelijk snel herstel en dat ik altijd de volledige steun heb gehad van mijn vrouw. Zonder mijn meisje had ik het echt niet kunnen doen. Zij zorgt voor mijn voeding en regelt alles op de computer: de inschrijvingen, de reizen en alle financiële dingen. We zijn echt een team. Als ik wel eens op een verjaardag was en liever naar huis wilde omdat ik de volgende dag een wedstrijd op het programma had, dan hoefde ik alleen maar naar haar te knipogen en weg waren we.”

Wereldkampioen in Kona

Het feit dat Frankfurt de allerlaatste triathlon zou worden, was ook een gezamenlijke beslissing. “Wielrennen vond ze niets aan, en tijdens voetbalwedstrijden stond Riet met de kinderwagen in weer en wind langs de kant. Hardlopen vond ze al iets leuker, maar triathlon, de sfeer rond de wedstrijden, vond ze gelukkig net zo leuk als ik. Maar nu wordt het tijd dat we meer dingen gaan doen die zij interessant vindt. Ik zal blijven sporten, maar we gaan ook meer tijd maken om samen te wandelen, een leuke stad te bezoeken en vakanties te vieren zonder dat er per se getraind hoeft worden.”

Als hoogtepunt uit de afgelopen jaren noemt Hans zijn eerste wereldtitel Ironman op Hawaii. Drie keer deed hij mee in Kona, waar hij de eerste keer als derde eindigde en in 2011 en 2016 won in zijn agegroup. “Die eerste wereldtitel kwam echt out of the blue. Ik had ook nooit het doel om wereldkampioen te worden, het is me overkomen”, zegt hij. Na zijn winst in Frankfurt had hij de kans om nog één keer naar Hawaii te gaan. “Riet en ik hebben er langdurig over gesproken. De sfeer op Hawaii is uniek, daar had ik op zich nog wel eens heen willen gaan, maar dan had ik weer een paar maanden door moeten trainen. Dat zag ik niet zitten. Het is goed zo. Mooier dan dit wordt het niet.”

Hawaii 2016.

Kwestie van geluk

Op het podium in Frankfurt kreeg Hans als, veruit, de oudste deelnemer een oorverdovend applaus. Mensen vragen hem regelmatig wat zijn geheim is. Gezond oud worden en dan ook nog genoeg energie hebben om in een hele triathlon te finishen. “Ik heb misschien goede genen, en heb mijn leven lang gesport, dat helpt. Ik ben bijna nooit geblesseerd. Verder probeer ik zo gezond mogelijk te leven en doe ik sinds vorig jaar aan krachttraining. Verder is het natuurlijk ook een kwestie van geluk dat je gezond blijft, je kunt nu eenmaal niet alles afdwingen in het leven.”

 

Hawaii 2016.
Hawaii 2016.

Deel dit artikel


Marcia Jansen

Schrijft voor Transition over een breed scala aan onderwerpen, van gezondheid en training tot triathlon als lifestyle en interviews.