Nieuwe generatie paratriatleten naar WK
Medailles in overvloed: jarenlang was dat de standaard voor de Nederlandse paratriatleten. In Parijs 2024 veroverden drie atleten een paralympische medaille. Namen als Jetze Plat, Geert Schipper, Nico van der Burgt, Maurits Morsink en Margret IJdema waren van vaste waarde. Maar: tijden veranderen. We trokken een dag op met de nieuwe generatie, spraken met bondscoach Bas de Bruin en legden de sfeer vast op beeld.
Wisseling van de wacht
Geert en kersverse vader Jetze richten zich met succes op het wheelen (rolstoelracen), en ook Nico en Maurits zijn recent vader geworden. Margret focust op het scouten van nieuw paralympisch talent. En zo ontstaat er ruimte voor een nieuwe generatie: Flip Breuer, Tijn van Lange, Sanne Koopman en Ingrid de Oude vormen de nieuwe kern die de Nederlandse paratriathlon naar de toekomst moet dragen. In oktober wacht het WK in Wollongong, Australië, het eerstvolgende grote evenement op de kalender.
Een trainingsdag voor iedereen
Het is net na negen uur ’s ochtends wanneer de groep samenkomt bij het zwembad in Renkum, op dag drie van de “minitrainingsstage”. De één komt vanaf Papendal met de TeamNL-bus, de ander wordt gebracht door familie. Gezichtsuitdrukkingen bij een deel van de atleten verraden gezonde spanning.
De ervaren atleten – Ingrid, Tijn, Sanne en Flip (helaas vandaag een beetje ziek en daardoor niet aanwezig bij de trainingen) – mengen zich met nieuwe gezichten die via de paralympische talentdag eerder dit jaar kennismaakten met de sport. Bondscoach Bas de Bruin, samen met assistent-coaches Roel van der Hooft en Neiske Becks, wijst iedereen een plek in het bad. De ervaren atleten starten in het 25-meterbad, de nieuwelingen beginnen rustig met techniekoefeningen in het doelgroepenbad.
Sanne Koopman is de jongste van de groep en springt als eerste het bad in. Vorig jaar nog goed voor zilver in de PTS3-klasse, maar inmiddels ingedeeld in PTS2: een zwaardere categorie met meer concurrentie, maar ook meer mogelijkheden. Bas: “In haar nieuwe klasse kan ze écht competitief zijn. In de PTS3-klasse stond ze vaak op het podium, maar de klasse had een klein deelnemersveld. Deze verandering geeft haar de kans om zich te meten met de besten met meer deelnemers van een gelijk niveau.”
"Ze kunnen goed met elkaar praten over soortgelijke ervaringen of het wedstrijdverloop. Dat maakt de groep hecht."
Bas de Bruin
Ervaring opdoen
Tussen de ervaren atleten zwemt Raf Bouwman, lid van TV Breda, die zijn baan deelt met de Zeeuwse Sanne. Hij doet normaal mee aan reguliere triathlons en zwemt daar moeiteloos mee, maar komt tijdens wedstrijden soms tekort. “In paratriathlon is het veel eerlijker,” vertelt hij.
Ondertussen werken ook Ingrid de Oude en Tijn van Lange hun zwemtraining af. Ingrid, vorig jaar vijfde op het WK, maakt mooie stappen. Met de hersenaandoening Multiple Sclerose (MS) moet ze goed doseren, maar ze kent haar mogelijkheden en droomt voorzichtig van meer medailles in de toekomst.
Tijn van Lange is de relatieve nieuwkomer in dit gezelschap. Hij maakte pas dit jaar zijn internationale debuut. Lange tijd durfde hij niet mee te doen aan de paralympische talentdag: de aanwezigheid van Jetze Plat en Geert Schipper maakte hem juist onzeker. Hij besloot eerst zelf te trainen, om daarna vol overtuiging in te stappen. Tegen de nieuwe atleten zegt hij: “Wees niet bang dat het niveau te hoog is. Probeer het gewoon eens.”
Leren, leren, leren
Na de ochtendtraining schuift iedereen aan voor een lunch in de Arnhemhal. De energie moet opnieuw worden aangevuld. Opvallend is de sfeer: de meesten kennen elkaar pas kort, maar praten alsof ze al jaren een team vormen. “Die dynamiek is mooi om te zien,” zegt Bas. “De atleten zijn ook qua niveau in hun klassen aan elkaar vergelijkbaar. Ze kunnen goed met elkaar praten over soortgelijke ervaringen of het wedstrijdverloop. Dat maakt de groep hecht.”
Na de lunch en een korte pauze trekt de groep naar een rustig punt op Papendal voor een koppeltraining: handcycling of fietsen, afgewisseld met wheelen of hardlopen. Voor de nieuwe atleten is dit hét moment om verschillende materialen te testen. Handbike, racefiets met beugels of juist een recht stuur – alles komt voorbij. Roel kijkt met een technisch oog mee, Neiske fietst zelf een rondje mee als haar fiets niet wordt uitgeleend, en Bas cirkelt rond om iedereen te coachen.
Bondscoach kijkt vooruit naar WK
De trainingsdag laat goed zien waar Bas de Bruin met het team naartoe wil. Inspiratie, kennismaken met de sport en persoonlijke ontwikkeling staan voorop. “We moeten accepteren dat we niet meer in de luxe zitten van ‘twee of drie gegarandeerde medailles’ per wedstrijd. Een vierde, vijfde, zesde plek kan óók een fantastisch resultaat zijn. Het internationale veld is sterker geworden en wij moeten hard werken om bij te blijven. Dat maakt het uitdagend, maar ook leuk.”
"Wees niet bang dat het niveau te hoog is. Probeer het gewoon eens."
Tijn van Lange
“Het is cliché, maar het belangrijkste is dat iedere atleet zijn of haar persoonlijke maximum eruit haalt. Dat is de basis. Als daar een medaille bij komt kijken, is dat natuurlijk prachtig, maar geen voorwaarde. Belangrijker nog: dit WK is een opstap naar het stijgen op de world ranking, zodat de atleten in de komende jaren op de startlijsten kunnen komen met het aantal punten dat ze hebben verdiend. Met het oog op Los Angeles 2028 willen we er staan. Maar ook de World Cups en WTPS-wedstrijden tussendoor zijn belangrijke speerpunten.”
Nieuwe instroom
Tegelijkertijd kijkt Bas verder vooruit. “Iedereen associeert de sport met paralympische cycli van vier jaar. Maar nieuwe atleten hoeven niet meteen te dromen van 2028 of 2032. Ze mogen ontdekken, groeien en vooral plezier hebben in de triathlonsport. Als de Spelen een doel worden, is dat mooi, maar meedoen aan nationale of internationale wedstrijden is op zich al een mooi doel.”
De ervaren bondscoach benadrukt dat er altijd ruimte is voor nieuwe gezichten. “Het is goed dat mensen weten: ook al begin je laat of heb je geen topsportachtergrond, je bent welkom. De sport kan je veel brengen – fysiek, mentaal en sociaal.”
Ervaring opdoen en dromen voor de toekomst
Het vizier staat nu op het WK in Australië. Waar Nederland in het verleden steevast werd gezien als medaillemachine, is het verwachtingspatroon realistischer geworden. Bas: “Als we straks zonder medailles thuiskomen, kunnen we alsnog een heel geslaagd WK achter de rug hebben. Voor deze groep atleten gaat het om stappen zetten, ervaring opdoen en groeien richting de toekomst.”
De dag op Papendal eindigt met een gezamenlijke maaltijd in de avondzon. Gesprekken gaan over sport, werk, studie en persoonlijke verhalen. Er wordt gelachen, geluisterd en gedeeld. Het beeld dat blijft hangen: een groep atleten die elkaar beter wil maken, met coaches die scherp zijn maar ook ruimte geven. Eén ding is zeker: dit is geen einde van een tijdperk, maar het begin van een veelbelovend nieuw tijdperk.
Kim van ’t Verlaat
Heeft een passie voor sport, is zelf triatlete en werkt binnen de communicatie van de NTB.
Deel dit artikel