Van de Noorse bergtoppen naar de polders van Almere
Marijn Markusse koos voor een bijzondere route naar de Challenge Almere-Amsterdam. Op 1 augustus, zes weken voor het kampioenschap in Almere, eindigde hij als achtste in de Norseman Xtreme Triathlon. Van de Noorse bergtoppen naar de polders van Almere. “Mijn seizoen kan sowieso niet meer stuk.”

Niet voor iedereen
De Norseman Xtreme is niet voor iedereen, zo waarschuwt de organisatie van de iconische wedstrijd in Noorwegen op haar website. Het 3,8 kilometer lange zwemonderdeel vindt plaats in het koude water van de Hardangerfjord. Het fietsonderdeel brengt de deelnemers na veertig kilometer klimmen naar het op 1200 meter hoogte liggende Hardangervidda bergplateau, en na 42 kilometer lopen ligt de finish op de Gaustatoppen, met 1880 meter de hoogste top van Noorwegen. Alleen de eerste 160 atleten die bij het 37 kilometer punt komen, mogen door naar de top en ontvangen het felbegeerde zwarte finishershirt.
Marijn had nog nooit een triathlon gedaan toen hij voor het eerst beelden zag van de Norseman. “De combinatie van drie sporten in die extreme omstandigheden, dat maakte indruk”, vertelt hij aan de vooravond van het EK in Almere.
Van powerliften naar triathlon
Na het voetballen maakte hij eerst nog een uitstapje naar powerliften, maar in 2017 volbracht hij in Spijkenisse zijn eerste triathlon. In de coronaperiode pakte hij zijn trainingen serieuzer aan en in 2021 finishte hij in zijn eerste hele triathlon. Na zijn overall tweede plek in de agegroups op het EK in Almere in 2022, komt hij uit bij de profs. Vier keer kwam hij al aan de start in Almere, waarvan drie keer in de pro-race, maar de Norseman bleef al die jaren zijn aandacht trekken. “Het is toch wel een jongensdroom om daar aan de start te staan.”
Wie denkt dat finishen in de Norseman een hele klus is, überhaupt aan de startlijn komen is ook niet eenvoudig. Jaarlijks melden zich duizenden mensen voor 130 startplaatsen via de reguliere loting. Wie meerdere jaren achter elkaar meeloot vergroot per jaar zijn of haar kansen. Marijn lootte drie keer mee en besloot voor dit jaar het heft in eigen hand te nemen. “Ik las dat je je ook kunt kwalificeren in XTRI-wedstrijden, door bij de eerste twee te eindigen. Ik had het vertrouwen dat ik op die manier sneller kans maakte om een startplaats te bemachtigen.”


Greek Hero
In oktober vorig jaar eindigde Marijn in de Greek Hero XTRI op Corfu op de tweede plek en zo was zijn slot binnen. In de omgeving van zijn woonplaats Dordrecht, waar hij ook als personal trainer werkt, bereidde hij zich voor op de zware race in Noorwegen. “Ik had wel op trainingskamp willen gaan, maar er kon niemand mee. Ik trainde liever met anderen in Dordrecht dan alleen ergens in de bergen. Het was misschien geen specifieke voorbereiding, maar ik was wel heel fit.”
Hij arriveerde een week voor de wedstrijd in Noorwegen om een deel van het fietsonderdeel te verkennen en te wennen aan het koude water. “We verbleven dicht bij de finishplaats en ik wilde niet 180 km naar de start rijden om in de fjord te kunnen zwemmen. Ik zwom daarom voor de wedstrijd in een meer en dat was echt ontzettend koud. Ik droeg een extra neopreen vest met een capuchon, handschoenen en sokken en na veertig minuten had ik het echt stervenskoud.”
Adrenaline
Hij maakte zich dan ook enigszins zorgen over de wedstrijddag zelf. Maar toen hij om 5 uur ’s ochtends van de ferry sprong, viel de watertemperatuur (15 graden), ontzettend mee. “Het kan zijn dat het water in de fjord warmer was, maar het zou ook zomaar door de adrenaline kunnen komen dat het minder koud aanvoelde”, lacht hij.
Eenmaal op de fiets warmde hij in de klim al snel op en had hij zijn extra fietsshirt met lange mouwen en handschoenen niet meer nodig. Vergezeld door zijn trainingsmaat Ruben Jumelet en documentairemaker Joris van Raalte, en aangemoedigd door zijn vriendin Sonja Kosta, arriveerde hij uiteindelijk als achtste op de Gaustatoppen. Vooral de laatste acht kilometer, klimmend naar de top, was zwaar. “Ik kon gelukkig de hele wedstrijd goed blijven eten en drinken en had tot het einde genoeg energie. Dat is toch iets waar ik met mijn krachtsportverleden in het verleden vaak moeite mee had.”


Zwaarste triathlon?
De Norseman wordt ook wel de zwaarste triathlon ter wereld genoemd. “Tja, wat maakt het zwaar?”, vervolgt Marijn. “Ik denk dat wanneer je een snelle tijd wilt neerzetten in Almere, dat net zo zwaar kan zijn.”
Almere is voor Marijn de kers op de taart. “Nu ik in de Norseman ben gefinisht, kan mijn seizoen al niet meer stuk. Mentaal is dat heel goed voor me geweest. Ik denk dat ik daardoor Almere ook op een andere manier kan benaderen. In het verleden hield ik me nog wel eens in op de fiets, maar ik ben nu van plan om gewoon mee te gaan met de rest. Het doel is een top tien op het EK en een podiumplaats op het NK, maar het belangrijkste is dat ik het beste uit mezelf haal. Als ik met een toprace een zeventiende plek haal, ben ik daar ook tevreden mee.”
Marcia Jansen
Schrijft voor Transition over een breed scala aan onderwerpen, van gezondheid en training tot triathlon als lifestyle en interviews.
___ sportvoeding
Voedingsstrategie Challenge Almere-Amsterdam
Deel dit artikel