Gezondheid

Voorlopige streep door ambities

Leestijd: 3 min

Ruim zes weken geleden raakte Thomas Cremers ernstig gewond toen hij tijdens een trainingsrit werd geschept door een auto. Hij zit alweer op de fietstrainer en aquajogt wat in het zwembad, maar of hij dit seizoen nog in actie komt, is de vraag. “Alles wat ik dit seizoen nog kan doen, is meegenomen.”



Tijdens het NK duathlon 2025 in Sittard-Geleen.

Van het ongeluk zelf, begin mei op de dijk bij Dodewaard, weet Thomas (26) vrijwel niets meer. “Ik was bezig met een intervaltraining, en ik denk dat ik aan mijn derde of vierde blokje was begonnen”, blikt hij terug. “Ik reed op een voorrangsweg en het gebeurde in een fractie van een seconde. Een auto kwam de dijk oprijden en die zag mij volledig over het hoofd. Ik geloof dat ik vaag iets vanuit mijn ooghoek zag bewegen, maar ik weet niet of ik nog geremd heb. Ik herinner me pas weer iets vanaf het moment dat ik al in de ambulance lag.”

 

Thomas werd geschept, ving met de linkerkant van zijn lichaam de klap op en hield aan het ongeval een gebroken kaak, een hersenschudding, een gebroken schouderblad- en sleutelbeen, een klaplong en een scheurtje in een ruggenwervel over. “Het was een flinke klap”, constateert hij nuchter.

 

In het Radboudumc in Nijmegen ontfermden de artsen zich eerst over de klaplong en diezelfde avond nog werd hij geopereerd aan zijn kaak. Na drie dagen ziekenhuis, zijn schouderblad en sleutelbeen kunnen zonder operatie helen, mocht hij weer naar huis.

Het ongeluk was pure pech. Juist voor de intensieve trainingsblokken kiest hij de dijk omdat daar weinig verkeer is. “Ik zit al van kleins af aan op de fiets en ken de gevaren van de openbare weg. Zelf ben ik vrij voorzichtig, ik ben me bewust van het verkeer om mij heen en blijf ook altijd vooruitkijken als ik op mijn triathlonfiets rijd. De schuld in dit ongeluk ligt ook niet bij mij, maar ja, je hebt dus niet alles zelf in de hand.”

Dat Thomas al van jongs af aan op de fiets zit, en meedeed aan wielerkoersjes en mountainbikewedstrijdjes, komt door het werk van zijn vader Richard. Die was in het verleden soigneur van olympisch kampioen mountainbiken Bart Brentjens en inmiddels werkzaam bij het wielerteam Visma-Lease a Bike.

Toch koos Thomas er in eerste instantie voor om te gaan voetballen. Rond zijn vijftiende begonnen teamgenoten echter een voor een de brui aan het voetballen te geven en kwam via een talentendag van NOC*NSF triathlon op zijn pad. Hardlopen ging hem door het voetballen eenvoudig af, fietsen kon hij ook, maar het zwemmen was compleet nieuw.

De eerste successen kwamen dan ook in de duathlon. “Dat vind ik ook supertof om te doen en draagt zeker bij aan mijn ontwikkeling als atleet, maar mijn hoofddoelen liggen in de triathlon.”

Nederlands kampioen duathlon in Borne 2024.


Revalideren na het ongeluk.

Sinds 2023 richt de inwoner van Elst zich grotendeels op de middenafstand. Dit jaar startte hij het seizoen met een tweede plek op het NK duathlon, gevolgd door een achtste plek op het WK duathlon over de middenafstand in Alsdorf. “Het grote doel voor dit seizoen was om me te kwalificeren voor het WK Ironman70.3 in Marbella, maar voor alle wedstrijden die ik tot augustus had gepland, heb ik me nu dus moeten afmelden.”

 

Er ging een streep door de Ironmans 70.3 in Kraichgau, Hoorn en Nice, maar deelname aan de World Games half augustus in China, waarvoor hij zich samen met Aline Kootstra en Valentin van Wersch heeft geplaatst, houdt hij nog open. “Ik heb echt geen idee of dat realistisch is en ik wil er ook niet al te veel druk op leggen. Alle wedstrijden die ik kan doen dit seizoen, zijn meegnomen en alles op niveau is een bonus.”

 

Hoewel de klap en de schade groot was, gaat het nu, naar omstandigheden, goed. Hij kan voorzichtig weer vaste voeding eten, hij wandelt, peddelt weer wat op de fietstrainer en aquajogt in het zwembad. “Echt trainen kun je het nog niet noemen, ik probeer vooral in beweging te blijven. De breuken helen goed, maar die hersenschudding is een beetje een sluipmoordenaar. Er zijn dagen dat het best goed gaat, maar als ik te veel doe, word ik snel teruggefloten. Ik probeer dan ook niets te forceren. Het voornaamste doel is eerst weer helemaal gezond worden, daarna kijken we weer verder.”

 

Deel dit artikel


Marcia Jansen

Schrijft voor Transition over een breed scala aan onderwerpen, van gezondheid en training tot triathlon als lifestyle en interviews.