Trage triathlon
Wie aan triathlon denkt, denkt misschien aan topsporters, afzien en lange afstanden. SLOWTriatlon is het tegenovergestelde. In een SLOWTriatlon gaat het niet om snelheid, maar om het volbrengen van een triathlon: op je eigen tempo en zonder tijdslimieten.
SLOWTriatlon werd in 2020 ontwikkeld door marketingman Fons van Rooij, die het concept in 2022 vanwege de groei van het aantal deelnemers onderbracht bij sportevenementenbureau Moev uit Amsterdam. Aan de eerste SLOWTriatlon Gaastmeer, in Friesland, deden 120 deelnemers mee en voor de aankomende editie in Heerenveen op 20 september, zijn al 1400 mensen ingeschreven. “We kunnen door tot 1500 en de verwachting is dat we dat ook gaan halen”, vertelt Carsten Brunsveld van Moev.
SLOWTriatlon is een gewone triathlon, alleen dan op een relaxte manier. Het gaat niet om snelheid, er is geen tijdsregistratie, je hebt geen duur materiaal nodig en je kunt onderweg van het uitzicht genieten of zelfs een terrasje meepakken. “Wij bereiken andere mensen dan een standaard triathlonorganisatie”, vervolgt Brunsveld. “We hebben een heel duidelijke doelgroep. De meeste deelnemers zijn tussen de 40 en 60 jaar oud en 73% is vrouw. Deze groep gaat het niet om prestaties, zij willen gewoon lekker bewegen en een leuke dag hebben.”
Vrouwen zijn dus duidelijk in de meerderheid in de SLOWTriatlon. “Het concept spreekt hen aan vanwege het ongedwongen en relaxte karakter”, vervolgt Brunsveld. “We zien ook dat vrouwen het vaak leuk vinden om mee te doen met een groepje vriendinnen. Maar er zijn ook genoeg mannen hoor, en ook jongere deelnemers. We hadden in Friesland vorig jaar toch ook bijna tweehonderd deelnemers tussen de dertig en veertig jaar.”
Brunsveld ziet de SLOWTriatlon niet als een opstapje naar een gewone triathlon. Dat is misschien een mooie bijvangst, maar het is niet het idee achter dit concept. “Wij willen de sport voor meer mensen toegankelijk maken. Je hoeft niet supergetraind te zijn, als je niet wilt zwemmen kun je dat onderdeel overslaan, je kunt meedoen op een stadsfiets of zelfs een elektrische fiets en je mag zelf bepalen of je hardloopt of wandelt. Het kan en mag allemaal in een SLOWTriatlon.”
SLOWTriatlon begon in Friesland en in 2025 waren er ook edities in Ouderkerk aan de Amstel en het Brabantse Best. Ook volgend jaar zijn er weer drie SLOWTriatlons en de organisatie hoopt het concept in de toekomst uit te laten groeien tot zo’n vijf evenementen. Brunsveld: “We zien zeker groeimogelijkheden. SLOWTriatlon appelleert enorm aan de vraag naar uitdagende, maar ook behapbare sportieve evenementen.”
Tri4Fun
De trage triathlon wordt inmiddels in Nederland ook door andere organisaties omarmd. Tijdens de Rivierenland Triathlon in Zoelen (bij Tiel) was er begin juli voor de tweede keer een trage triathlon, Tri4Fun genoemd.
Het organiserende Trihalis legt daar nadrukkelijk de link met gezondheid en welzijn. “Toen we het idee kregen om een triathlon te organiseren, wilden we graag dat de gemeenten ons evenement zouden steunen, en het als een manier zouden zien om inwoners van deze regio aan het bewegen te krijgen”, vertelt Heleen van Keulen van Trihalis uit Tiel en in het dagelijks leven strategisch adviseur bij de gemeente Den Bosch.
Want net als in andere regio’s hebben steeds meer inwoners van regio Rivierenland last overgewicht en daarmee samenhangende problemen zoals diabetes en hart- en vaatziekten. “Bewegen is geen remedie voor alles, maar het is wel een manier om mensen aan hun gezondheid te laten werken”, vervolgt Van Keulen. “De vraag was alleen hoe we meer mensen konden interesseren voor ons evenement. Het beeld is vaak dat alleen superfitte en snelle mensen meedoen aan een triathlon. Met een trage triathlon willen we dan ook de omslag van snelheid en prestaties naar lekker bewegen maken.”
Dertig deelnemers kwamen op 6 juli in Zoelen aan de start van de tweede editie van de Tri4Fun triathlon (500 meter zwemmen in open water, 20 km fietsen en 5 km lopen). “We hadden ongeveer eenzelfde aantal deelnemers een jaar geleden, al waren er deze keer wel wat afzeggingen vanwege het slechte weer”, blikt van Keulen terug. “Het is zeker ons streven om dit evenement verder te laten groeien. Het plan is om voor volgend jaar in gesprek te gaan met buurtsportcoaches, welzijnswerkers en fysiotherapeuten om te zien hoe we meer mensen kunnen bereiken en enthousiasmeren.”
Naast de Tri4Fun zijn er tijdens de Rivierenland Triathlon ook reguliere wedstrijden. Een trage triathlon vergt een iets andere aanpak. “Normaal kijk je voor een fietsparkoers vooral naar snelheid, je wilt er niet al te veel lastige bochten in hebben bijvoorbeeld. Voor de Tri4Fun triathlon willen we juist een aantrekkelijk parkoers uitzetten, zodat mensen onderweg echt kunnen genieten van de omgeving. Ook hebben we bijvoorbeeld omkleedtenten voor iedereen die zich na het zwemmen of fietsen wil omkleden. Je moet dus echt uit die standaard triathlonmodus komen en anders nadenken over dat soort dingen. Daar kunnen we nog wel wat stappen in maken.”
De Rivierenland Triathlon vindt in 2026 plaats op zondag 5 juli.
Op één wiel
Dat een trage triathlon een toegankelijke manier van triathlon is, bewees Marieke van der Staak tijdens de SLOWTriatlon in Best. Zij voltooide het fietsonderdeel van de kwart triathlon (1000m zwemmen, 40 km fietsen en 10 km lopen) op een eenwieler.
Een aantal deelnemers aan de SLOWTriathlon in Best moet raar hebben opgekeken toen ze tijdens het fietsonderdeel werden ingehaald door een eenwieler. “Het leverde wel leuke gesprekken op”, lacht de 20-jarige Marieke die als negenjarig meisje een eenwieler van haar ouders cadeau kreeg voor haar verjaardag. “De meest gestelde vraag: heb je wel een rem? Die heb ik, voor noodgevallen. Het leuke is dat je tijdens een SLOWTriatlon ook de tijd hebt om dat uit te leggen. Plezier staat voorop, de eindtijd is niet belangrijk.”
Fietsen op een eenwieler lijkt een moeilijke circusact, maar dat valt mee volgens Marieke. “Iedereen kan het leren. Het enige wat je moet doen is er tijd en aandacht in steken. Doorzettingsvermogen is het belangrijkste want je leert het echt met vallen en opstaan. Inmiddels val ik niet meer zo vaak, alleen als ik bijvoorbeeld een hobbel in de weg over het hoofd zie.”
Marieke deed in 2016 voor het eerst mee aan het NK Eenwieleren en eindigde dit jaar in Tilburg als tweede overall. Ook vertegenwoordigde ze Nederland al meerdere malen op het WK. “Het WK vindt om de twee jaar plaats en dit jaar is een tussenjaar, waardoor ik op zoek was naar een uitdaging. Zo kwam ik bij de SLOWTriatlon uit. Ik ben niet zo’n goede zwemmer en het fietsen gaat met een gemiddelde van 22, 23 kilometer per uur, iets minder hard dan op een racefiets, maar ik vond het superleuk om te doen. Het was een leuk tussendoortje. Al is het toch ook wel een beetje gaan kriebelen. Misschien doe ik een volgende keer op mijn racefiets aan een gewone wedstrijd mee.”
Marcia Jansen
Schrijft voor Transition over een breed scala aan onderwerpen, van gezondheid en training tot triathlon als lifestyle en interviews.
Deel dit artikel