Triatlon
voor KiKa
Sporten doen de meeste mensen voor zichzelf; om fitter te worden, om zich te meten met anderen, of gewoon voor de gezelligheid. Jos Stijkel, Merel Buis en Stef Kleinluchtenbeld koppelden hun sportieve prestatie aan een goed doel en voltooiden een triathlon voor Stichting Kinderen Kankervrij. “Geen enkel kind zou zoiets moeten meemaken.”
Jos Stijkel
Jos Stijkel zag al op jonge leeftijd, toen zijn beste vriend Arjan ziek werd, wat een verwoestende impact kanker heeft op een kinderleven.
Jos Stijkel was elf jaar toen zijn beste vriend Arjan de diagnose leukemie kreeg en uitbehandeld leek. “Arjan kreeg na zijn beenmergtransplantatie complicaties en volgens de artsen moesten we afscheid van hem nemen. Arjan kwam in het hospice terecht, maar daar is hij toch opgeknapt en uiteindelijk ontslagen. Daarna heeft hij nog twaalf jaar geleefd, maar wel met de nodige beperkingen door alle bestralingen en medische behandelingen die hij heeft moeten ondergaan.”
Jos voelde zich lang schuldig. “Ik gooide altijd zessen in het leven, terwijl Arjan maar 23 mocht worden”, vervolgt hij. “Uiteindelijk heb ik besloten om in ieder geval te proberen het maximale uit het leven te halen, en ook dat ik iets terug wilde doen. Ik ben niet het type om langs de deuren te gaan en omdat ik al jaren riep dat ik graag een keer een triathlon wilde doen, heb ik dat met Triatlon voor KiKa gecombineerd.”
Hij liep al marathons, maar zwemmen was nieuw. Toch schreef hij zich in voor de Ironman Cascais-Portugal. “Het was allemaal heel ambitieus, want ik was net hersteld van een hernia en ik had nog nooit een triathlon gedaan”, lacht hij. “Het was ook heel zwaar. Terwijl ik verwachtte dat het lopen het eenvoudigst zou zijn voor mij, was dat uiteindelijk het zwaarst. Het was een paar uur flink afzien, maar dat was het allemaal waard.”
Terwijl bij vrienden en familie de tranen in de ogen stonden toen hij over de finish kwam, hield hij het zelf droog. “Bij de start moest ik wel even slikken toen de speaker riep: ‘Remember your why’, maar bij de finish was ik denk ik gewoon te moe om emoties te voelen”, blikt hij terug. “De afgelopen maanden waren echter wel emotioneel. Verhalen over Arjan kwamen boven, gesprekken kwamen weer op gang. Zijn ouders vertelden me ook dat ze het heel fijn vonden dat er weer over hem gesproken werd.”
Jos haalde met zijn finish half oktober, tweeënhalve week voor de uitgerekende datum van zijn eerste kind, in Portugal uiteindelijk 13.500 euro op voor Stichting KiKa, “Het was best spannend allemaal, maar qua timing is het gelukkig allemaal goed gekomen. Maar nu ik zelf binnenkort vader word, is het doel waarvoor ik deze triathlon heb gedaan, nog concreter geworden. Geen enkel kind zou zoiets als wat Arjan heeft doorstaan, moeten meemaken.”
Merel Buis
Merel Buis deed in 2025 in Amsterdam mee aan haar eerste halve triathlon. Ze deed dat voor Stichting Kinderen Kankervrij omdat ze aan haar sportieve doel ook graag een maatschappelijk doel wilde koppelen: geld ophalen voor kankeronderzoek. “Gelukkig ken ik geen kinderen die kanker hebben, maar ik vind dat KiKa heel belangrijk werk doet. Zij maken echt een verschil voor kinderen met kanker.”
Het goede doel was wat haar interesse wekte, maar dat er bij Triatlon voor KiKa gezamenlijk naar een triathlon toegewerkt wordt, vond ze een bonus. “Er is een gezamenlijke trainingsdag en je bent ook de dag voor de wedstrijd al samen. Er is dan ook een coach aanwezig bij wie je met al je vragen terecht kan. Dat groepsgevoel is heel fijn als je voor het eerst aan een triathlon meedoet.”
Wie meedoet aan een Triatlon voor KiKa, deelnemers kunnen kiezen uit verschillende afstanden en locaties, moet als minimum 2250 euro aan sponsorgeld bijeen brengen. “Dat bedrag is bijna helemaal bij elkaar gebracht door mijn familie, vrienden, kennissen en collega’s”, vervolgt Merel. “Ik heb ook meegedaan aan de chocoladeletteractie van KiKa en een van mijn collega’s kwam met het idee om vlak voor de wedstrijd een weddenschap op te zetten. Mensen konden, als ze tien euro inlegden, voorspellen wat mijn eindtijd zou worden en voor de winnaar was er een leuke prijs. Dat heeft op de valreep nog heel wat extra geld bijeengebracht zodat mijn totaal uiteindelijk op ruim 3800 euro kwam.”
Die eindtijd pakte uiteindelijk heel wat sneller uit dan Merel zelf had gedacht. “Ik ben een fanatiek wielrenner en had vorig jaar net mijn eerste halve marathon gelopen, maar zwemmen kon ik helemaal niet. Ik had mijn eindtijd dan ook voorzichtig geschat op 5 uur en 45 minuten. Uiteindelijk was ik met 5.07 een stuk sneller dan gedacht en was er maar een iemand die dicht bij mijn tijd zat”, lacht ze.
Merel wil in de toekomst zeker nog wel eens een triathlon doen. “Ik sta op iedere foto van die dag met een lach van hier tot Tokio. Ik had ook Amsterdam uitgekozen omdat mijn vrienden en familie dan zouden kunnen komen kijken en ik voelde me zo gesteund door hen en door het publiek. Het was een geweldige ervaring. Ik wil zeker nog wel een keer een halve triathlon doen en ik denk stiekem aan een hele triathlon, maar ik weet hoeveel tijd daar in gaat zitten. Ik ben vrij perfectionistisch, dus ik heb deze triathlon dan ook serieus aangepakt. De kwart of standaard afstand is dan beter te behappen. Ik blijf ook zwemmen, dus dan is het wel leuk om me af en toe in een wedstrijd te testen.”
Stef Kleinluchtenbeld
Stef Kleinluchtenbeld deed in 2025 voor de derde keer een Triatlon voor KiKa. Na de halve triathlons in Maastricht en Westfriesland, voltooide hij in september tijdens de Challenge Almere-Amsterdam een halve triathlon. “Alle kinderen verdienen een onbezorgde jeugd.”
Stef werd door zijn broer op het spoor van Triatlon voor KiKa gezet. “Toen hij voor de tweede keer meedeed aan een halve triathlon, ben ik eens gaan kijken”, vertelt Stef. “Ik dacht altijd dat triathlon niks voor mij zou zijn omdat ik een bloedhekel had aan zwemmen, maar tijdens het evenement was ik geraakt door de sfeer, het groepsgevoel en de saamhorigheid. Misschien moest ik het toch maar eens proberen. Bovendien sprak het doel me heel erg aan. Ik was destijds wiskundedocent op een middelbare school en ging de hele dag met kinderen om. Alle kinderen verdienen een onbezorgde jeugd.”
Stef kreeg zodanig de smaak te pakken dat hij in 2025 alweer voor de derde keer in actie kwam voor KiKa. “Ik ben helemaal verslaafd geraakt aan de sport en doe tegenwoordig meerdere triathlons per jaar. Ik vind het leuk om mezelf uit te dagen en ook de afwisseling van de drie sporten spreekt me enorm aan. Ik heb op een aardig niveau getennist, maar daar zat ik op een gegeven moment aan mijn plafond. Dat is nog lang niet het geval in de triathlonsport.”
De halve triathlon in Almere was dit jaar het hoogtepunt. “Het was een pittige race met regen en veel wind, dus het zwemmen en fietsen was een uitdaging, maar ik finishte onder de vijf uur en de halve marathon zelfs in een persoonlijk record. Daar was ik, zeker gezien de omstandigheden, heel blij mee.”
Stef zamelde de afgelopen jaren meer dan 10.000 euro in voor KiKa, maar de wedstrijd in Almere was voorlopig even zijn laatste voor KiKa. “In het verleden heb ik op mijn school een lasergame-avond georganiseerd die veel geld in het laatje bracht, ik doe ieder jaar mee aan acties van KiKa, zoals het verkopen van kerststollen en chocoladeletters, en benader bedrijven, maar ik kom toch ook weer ieder jaar terug bij familie en vrienden. Dus die geef ik maar een jaartje rust.”
Triatlon voor KiKa is dé sportieve uitdaging waarmee je een verschil kan maken voor kinderen met kanker. Deelnemers kunnen kiezen uit verschillende afstanden – van een sprint- tot een hele triathlon – en zetten zich daarmee in voor een toekomst waarin ieder kind kankervrij kan opgroeien.
Klik hier voor alle Triatlons voor Kika in 2026
Marcia Jansen
Schrijft voor Transition over een breed scala aan onderwerpen, van gezondheid en training tot triathlon als lifestyle en interviews.
Deel dit artikel