Van triathlon naar WK HYROX
Jarenlang was Hidde Weersma actief binnen de triathlonsport, maar inmiddels behoort hij tot de wereldtop van HYROX. De voormalig triatleet van TVS’90 traint tegenwoordig zo’n 22 uur per week, met een combinatie van duurtraining, krachttraining en wedstrijdspecifieke sessies, en reist binnenkort af naar het Wereldkampioenschap HYROX als een van de favorieten.
Zijn succesverhaal komt op een interessant moment, want fitness racing wordt sinds kort ondergebracht binnen de internationale structuur van World Triathlon. Een ontwikkeling die vragen oproept over de toekomst van de sport én de raakvlakken met triathlon. Transition sprak met Weersma over zijn overstap van triathlon naar HYROX, de snelle groei van de sport, zijn wereldrecord en wat de sporten van elkaar kunnen leren.
Hoe begon jouw avontuur in HYROX?
“Eigenlijk kwam HYROX een beetje uit het niets. Ik zat op een avond wat te scrollen en kreeg een gesponsorde post voorbij: HYROX, the fitness race komt naar Nederland. Ik klikte erop en zag vooral steeds die kilometer lopen terugkomen. Dat sprak me wel aan. Het was toen oktober, dus ik kwam net uit het triathlonseizoen en dacht: ik ben nog best fit, paar weken trainen, die oefeningen een beetje onder de knie krijgen en dan zien we wel. Dus met wat vrienden een kaartje gekocht en meegedaan. Na die eerste race lag ik ongeveer met ducttape aan elkaar, maar blijkbaar vond ik het toch leuk genoeg om terug te komen.”
"Bij heel veel onderdelen gaat het niet om zo sterk mogelijk zijn"
Hidde WeersmaWat neem je mee uit de triathlonsport?
“Eigenlijk meer dan mensen denken. Zwemmen doe ik bijna nooit meer, maar fietsen nog wel heel veel. Het vermogen om hard te lopen terwijl je benen al vermoeid zijn, komt rechtstreeks uit triathlon. Vanuit het zwemmen heb ik vooral meegenomen hoe belangrijk techniek is. Bij HYROX denken mensen soms: ik moet gewoon harder werken of meer kracht leveren. Maar bij heel veel onderdelen gaat het niet om zo sterk mogelijk zijn. Het gaat om timing, techniek en soepel bewegen. En wat ik ook veel zie: mensen stappen de sport in en gaan ineens zestig of zeventig kilometer per week hardlopen. Dan komen de blessures vanzelf. Triatleten zijn vaak beter gewend om die belasting te verdelen.”
Had je ooit verwacht dat je hier de wereldtop zou halen?
“Nee, totaal niet. Ik vond triathlon altijd heel leuk, maar ik wist ook wel dat ik daar nooit de absolute top zou halen. Misschien een keer top tien op een NK of een Eredivisiewedstrijd. Maar de wereldtop? Nee. Het grappige aan HYROX was juist dat het precies tussen twee werelden in zat. In de triathlon zou ik nooit de top halen en in het krachthonk ook niet. Maar dit combineert allebei. Ik hoor ook wel eens mannen van eind dertig zeggen: had ik maar zo’n sport gehad toen ik jouw leeftijd had. Dat vind ik altijd wel grappig.”
Is HYROX een hype of een blijvertje?
“Dat vind ik lastig. Ik denk niet dat HYROX zomaar verdwijnt. Of de groei altijd zo hard doorgaat weet ik niet. Wat je wel ziet is dat veel mensen na hun eerste wedstrijd terugkomen; dat is denk ik een goed teken. Het zou me niks verbazen als de sport uiteindelijk olympisch wordt. Dan leg je hem eigenlijk vast voor de toekomst.”
Wat is zwaarder: triathlon of HYROX?
“Dat is zo’n vraag waar je eigenlijk geen goed antwoord op kunt geven. Je probeert in iedere sport het maximale eruit te halen. Maar persoonlijk ervaar ik HYROX wel als zwaarder. In een triathlon kun je op een gegeven moment in een ritme komen. Bij HYROX word je daar iedere paar minuten weer uitgekickt. Dat gevoel dat je bij een sprinttriathlon misschien de eerste twee minuten van het lopen hebt? Dat heb je bij HYROX ongeveer zestien keer. Tegelijkertijd is het een voordeel: als iets niet lekker gaat in een triathlon denk je: oei, ik moet nog een uur – of misschien wel meer. Bij HYROX denk je: nog even volhouden want over een paar minuten komt er weer iets anders.”
Hoe kijk je naar de sfeer binnen HYROX?
“Dat is misschien wel het meest onderschatte onderdeel. Van buitenaf heeft HYROX soms een beetje een popiejopie-festivalgevoel. Veel foto’s, veel social media, veel aandacht. Maar als je eenmaal binnen bent, lijkt het eigenlijk best veel op triathlon. Het zijn vaak dezelfde soort mensen. Fanatiek, maar ook bereid om elkaar te helpen.”
Hoe was het om wereldrecordhouder te zijn?
“Haha, het heeft drie mooie weken geduurd. Het was natuurlijk heel vet. Je legt toch een nieuwe grens neer. Maar ik voelde me niet ineens een ander persoon. Voor mij blijft het WK belangrijker dan een wereldrecord. Wat wel veranderde was de aandacht: ineens kwamen er meer volgers op Instagram en vragen naar trainingsschema’s. Voorheen was ik een beetje de dark horse richting het WK, nu hoor ik ineens bij de favorieten.”
"Van buitenaf heeft HYROX soms een beetje een popiejopie-festivalgevoel"
Hidde WeersmaOm hem af te sluiten, wat is je favoriete onderdeel?
“De sled pull. Vanuit prestatieperspectief haal ik daar veel voordeel uit. En stiekem het roeien ook wel. Dat is een van de weinige momenten waarop ik een beetje kan herstellen. En mijn minst favoriete onderdeel? Wall balls. Zonder twijfel.”
Kim van ’t Verlaat
Heeft een passie voor sport, is zelf triatlete en werkt binnen de communicatie van de NTB.
___ jubileum
Deel dit artikel